Je ju wiôldżi czas, cobë niżóden Kaszëba sã nie wstidzëł pò kaszëbskù gôdac.

grom.
 13

Jerzi Łisk

Tadżi: , Jerzi Łisk | Felënk dopòwiesców »

Jerzi Łisk ùrodzył sã 20 stëcznika1950 rokù w Pùckù. Na zôczątkù swojégò dzejaniô w kaszëbiznie pisôł mùzykã do wiérztów kaszëbsczich pòetów. Òd 1970 rokù spiéwôł je na wszelejaczich wëstãpach jak téż w radio ë telewizji. Jakò pòeta pierszënił w 1980 rokù, wierztą “Wieczórny Zwón” . Òd tegò czasu ùkôzałë sã jegò tomiczi “Mój ògródk” (1988), “Stegna” (1991), “Sôł miłosc” (1994) jakno téż dwa wëdania tomikù “Malejã kòlibiónkã” (1996, 1999). Òkróm pisaniô Łisk wëspółdzejô z karnama lëdowima nordowëch Kaszëb.


grom.
 12

Jan Bilot

Tadżi: , Jan Bilot | Felënk dopòwiesców »

Jan Bilot (urodzony 24 séwnika 1898 rokù w Òsłoninie w pùcczim krézu, ùmôrł je w 1939 abò 1940 rokù) - nordowi kaszëbsczi ùtwórca .

Pò przëłączenim Kaszëb do Pòlsczi, ùcził sã Jan Bilot w 1920 rokù pòlsczi mòwë w wieczorny szkòle w swòji rodny wse, pò czim wstąpił do pëdagògiczni szkòłë w Pelplinie. Ùkùńczëł jã w latach 1924/1925 ë miôł òstac szkólnym w porénkòwi Pòlsce, tégò stanowiszcza równak nié przëjął. W 1925 dostôł robòtã u warszawsczégò pòlitika, dzé dozérôł jegò dzéwczãtów. W Warszawie miôł sã téż pòtkac z kaszëbsczim sztudérã z Czelna w wejrowsczim krézu.

Ùsôdztwo Jana Bilota bëło pòd cëskã Alojzégò Bùdzysza. Pisôł òpòwiôdania ë krótczi kôrbiónczi do gazétów w tim téż do Bënë ë Buten jaką wespółfinancowôł z zarobionëch dëtków. Za swòją aktiwnosc w rozpòmiónowiwanim kaszëbsczi lëteraturë dostôł òd kònserwatiwnégò zôrządu szkòłowiznë cziles òstrzegów, bë w kùńcu òstac sztrafno przeniosłim do pòrénkòwi Pòlsczi, do wsë Żabno. Brat Bilota gôdôł, że Jan miôł bëc chłopa ò dobrim charakterze, òddónëm kaszëbiznie ë wrażlëwim na niesprawiedlëwòtã. Jan Bilot miôł dwòje dzécë: knôpa, jaczi téż òstôł szkólnym, ë dzéwczã.

Wëższi artikel je ùżewczëwóny zgòdno z licencëją GNU Free Documentation License. Pòchôdô z Wòlny Encyklopedijë Wikipedijô z artikla: Jan Bilot. Lëstã ùsôdzców mòżesz òbaczëc na ti starnie.


grom.
 7

Aleksander Majkòwsczi

Tadżi: , Aleksander Majkòwsczi | Felënk dopòwiesców »

Aleksander Majkòwsczi (ùr. 17 lëpińca 1876 r. w Koscérznie, ùm. 10 gromicznika 1938 r. w Gdini) - kaszëbsczi pisôrz, redachtor, pòéta ë dramaturga, spòlëznowi dzejôrz a doktór medicynë.

Zadebiutowôł w 1899 rokù. Jegò nôwikszim lëteracczim dôkôzã bëła romana Żëcé i przigòdë Remùsa - kaszëbskô epòpejô napisónô w lëteracczi kaszëbiznie, òpùblikòwónô w rok pò smiercë aùtora. Ksążka na òsta przedolmaczonô na czile jãzëków, m.jin. pòlsczi przez Lecha Bądkòwsczégò, ale téż na francësczi, miemiecczi ë anielsczi.

Brëkòwôł przezwëstków: “A.”, “Dr.M.”, “M.”, “Mestwin”, “Mstiwoj”, “Mściwoj”, “Starża Jan”, Straża Jan”, “Sudomski Świętopełk”, “Vagans scholasticus”, “Drużba”.


gòd.
 7

Hieronim Derdowsczi

Tadżi: , Hieronim Derdowsczi | Felënk dopòwiesców »

Hieronim (Jarosz) Derdowsczi ùrôdzëł sã 9 strëmiannika 1852 r w Wielu a mô ùmiarti 13 zélnika 1902 w Winonie, w amerikańsczim stónie Minnesota. Béł jednym z nôwôżnészich pòétów Kaszëbsczi. Pisôł téż hùmòresczi, béł redaktorã, w USA wëdôwôł emigracëjną prasã.

Nôbarżi znóné jegò dokôzë to Marsz Kaszëbsczi jaczi je naziwóny kaszëbsczim himnã, a téż pòémat O panu Czorlińscim co do Pucka po sece jacho, jaczégò dzélã na piesn je.